Η τελευταία συνέντευξη ΤΖ. ΝΤ. ΣΑΛΙΝΤΖΕΡ

«Αν αισθάνεσαι μοναξιά, όπως συμβαίνει στους περισσότερους συγγραφείς, γράψε για να της ξεφύγεις».

—ΤΖΕΡΟΜ ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΣΑΛΙΝΤΖΕΡ

Από τη στιγμή που ο Τζ. Ντ. Σάλιντζερ δημοσίευσε τον Φύλακα στη σίκαλη το 1951, βρέθηκε αντιμέτωπος με φανατικούς θαυμαστές, επίδοξους βιογράφους και πιεστικούς δημοσιογράφους. Σε αυτή τη συλλογή σπάνιων και αποκαλυπτικών συναντήσεων με τον μυστηριώδη λογοτεχνικό γίγαντα, ο Σάλιντζερ μιλάει –άλλοτε πρόθυμα, άλλοτε απρόθυμα– για το πώς βίωσε αυτή την πίεση, για τις αυτοβιογραφικές ρίζες του έργου του και για τις συμβουλές που δίνει στους συγγραφείς. Περιλαμβάνοντας την τελευταία, απρόσμενη συνέντευξή του, καθώς και μια διεισδυτική εισαγωγή από τον δημοσιογράφο των New York Times Ντέιβιντ Στρέιτφελντ, οι συζητήσεις αυτές αποκαλύπτουν έναν συγγραφέα που αντιστεκόταν στη δημοσιότητα, αλλά δεν μπορούσε να ξεφύγει από τη λάμψη της.

Η σειρά Η τελευταία συνέντευξη και άλλες συζητήσεις συγκεντρώνει εμβληματικές συνομιλίες με κορυφαίες προσωπικότητες από κάθε χώρο: συγγραφείς, στοχαστές, αθλητές, καλλιτέχνες και πολιτικούς – από τα πρώτα τους βήματα μέχρι την τελευταία τους συνέντευξη. Μέσα από τις σελίδες κάθε τόμου αποκαλύπτεται η ανθρώπινη διάσταση πίσω από τη δημόσια εικόνα: ο εσωτερικός κόσμος, το χιούμορ, η οργή, η στοχαστικότητα, οι αδυναμίες και οι αλήθειες που δεν γράφτηκαν ποτέ στα επίσημα βιογραφικά. Ανάμεσα στις προσωπικότητες που «μιλάνε για τελευταία φορά» περιλαμβάνονται ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ και ο Άντονι Μπουρντέν, οι οποίοι ανοίγουν και τη σειρά, ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες, η Φρίντα Κάλο, ο Τζ. Ντ. Σάλιντζερ κ.ά.

Είπαν για το βιβλίο:

«Ένας άνθρωπος που χειριζόταν τη γλώσσα με δεξιοτεχνία και χάρη, της έδινε αυτοτέλεια και ζωντάνια, υπέροχα ακριβής, και που ήξερε ακριβώς τι έκανε τόσο με την κάθε σιωπή όσο και με την κάθε λέξη». — Ρίτσαρντ Γέιτς

«Η μυθοπλασία του, με την κάπως ζοφερή της τόλμη, το χιούμορ, τη νοσηρότητα, αλλά και την πικρή μα επίμονη ελπίδα της, αντικατοπτρίζει με ακρίβεια τη ζωή στη σύγχρονη Αμερική». — Τζον Απντάικ

«Ο Σάλιντζερ, περισσότερο από κάθε άλλον, δεν γύρισε ποτέ την πλάτη στην εποχή του· αντίθετα, κατάφερε να αποτυπώσει με ακρίβεια τις συγκρούσεις ανάμεσα στο άτομο και στην κοινωνία». — Φίλιπ Ροθ